شایسته سالاری وشایسته گزینی که از  شعارهای اصیل و ارزشمند انقلاب بود ، پس از پیروزی انقلاب اسلامی به تناسب توجه دولتها فراز وفرودهایی داشته است ، دربین دستگاهای اثر گذار کشور، آموزش وپرورش تنها دستگاه متولی  رسمی آموزش هست که دوازده سال تمام‌ از بهترین فرصت های یادگیری انسان را در اختیار دارد. اگر  به میزان مشارکت این نهاد بزرگ‌ در پرورش مدیران آینده نگاه کنیم ، سهم مهمی از تربیت انسانها در اداره امور کشور به دست آموزش وپرورش سپرده شده است ، توسعه کشورهای پیشرفته از مسیر دانایی است و مسیر دانایی نیز از درون مدرسه آغاز می شود.  اینکه ما چه میزان به مدرسه وجایگاه آن اعتقاد داریم و چه میزان به  مشارکت مدرسه درتربیت نیروی انسانی توانمند باور داشته ایم بحثی طولانی را طلب می کند

اما واقعیت عملکرد چهل ساله اداره کشور نشان می دهد  آموزش وپرورش هیچ وقت کانون نگاه دولت ها نبوده است؛ که اگر به کانون و مرکزیت توجه دولتها قرار می گرفت امروز انباشت مشکلات گریبانگیر را شاهد نبودیم . در بین همه مشکلات دست به گریبان آموزش وپرورش ، آنچه بیش از همه بدنه این تشکیلات مهم را آزرده هست ، دخالت مجموعه و افراد بیرونی در انتصاب روئسا ومدیران آن است . گستردگی کار آموزش وپرورش و نفوذ آن تا دورافتاده ترین روستاها باعث شده است تا انتخاب و انتصاب مدیران مناطق وشهرستان ها واستان همواره متاثر از سهم خواهی ها قرارگیرد . وقتی احزاب موثر در طول سالهای پس از انقلاب به ویژه تثبیت نظام شکل نگرفت ، وقتی مجالس قانون گذاری بر اساس میزان فعالیت احزاب تشکیل نشد ، وقتی پارلمان های شهری بر اساس حضور شاخه های احزاب قوی تشکیل نشد ، نخستین دستگاهی که مورد طمع صاحبان نفوذ قرار می گیرد تا از پتانسیل موجود ( دانش آموز ، اولیا ونیروهای صف و ستاد ) بهره مند شود ، آموزش وپرورش است.  تشکیلاتی که باید نیروی انسانی در طراز شعارهای اصیل جمهوری اسلامی ( شایسته گزینی و شایسته سالاری ) تربیت کند ، وقتی خودش قربانی دخالت های غیر منطقی قرار می گیرد مسلم است که نمی تواند چابک باشد ، نمی تواند فارغ از دخالت سیاست ( سیاسی بازی ) تصمیم بگیرد  واینجاست که مدیریت در این نهاد ارزشمند ودرجه اولی به جایگاه معامله با جریانهای سیاسی کار ( نه سیاسی ) تبدیل می شود.  رییس اداره و مدیر آموزش وپرورش که باید از نیروهای خوش فکر ، توانمند اجرایی و خلاق و اثر گذار انتخاب شود با نفوذ لابی های پیدا وپنهان نا خواسته به سمتی پیش می رود که باید نیم نگاهی به نمایندگان محترم مجلس داشته باشد  و نیم نگاهی هم به سایر سهم خواهان سیاسی بیندازد   و النهایه پیروز این عرصه کسی است که هم بتواند رضایتمندی را در حوزه نمایندگان مجلس به وجود آورد هم در حوزه مطالبات سیاسیون مقاومت نکند .

برای نجات آموزش وپرورش باید مدیریت این عرصه بزرگ و فراخ که خطای تصمیم گیری آن مدت ها جامعه را ملتهب می کند، به دست کسانی بسپاریم که فارغ از وامداری به جریانهای بیرونی تمام تلاش خودرا صرف شکوفایی نظام آموزشی کند.

نکته مهم : روئسا و مدیران بر آمده از نطام ارزیابی شایسته سالاری دست به انتخاب معاونین ، کارشناسان ومدیران خوش فکر ، تحول گرا ، نو اندیش ، خلاق و پاکدست می زنند ودراین صورت هست که ما می توانیم به خروجی نظام آموزشی امیدوار باشیم،. در غیر اینصورت هرچند درحوزه نظری به تهیه اسناد بالادستی هم چون سند تحول بنیادین همت گماریم نخواهیم توانست با روش کنونی انتصاب ، ره به جایی ببریم .  زمانی که کتاب ارزشمند سند تحول بنیادین در قفسه ها وویترین به عنوان زینت المجالس باشد و ما اسیر برنامه ای کاعذ محور چون طرح تعالی و… باشیم اما در مسیر انتصاب صحیح مدیران قدم بر نداریم ، کاری به صواب نکرده ایم

دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی