امروز

چهارشنبه, ۴ مهر , ۱۳۹۷

  ساعت

۰۰:۱۷ قبل از ظهر

سایز متن   /

نظام آموزشی هر کشوری از مؤلفه های اساسی در جهت حرکت در مسیر پیشرفت می باشد. امروزه نظام آموزشی کارآمد، نظامی است که با هدف پاسخگویی به نیازهای فردی و اجتماعی و سازمانی و مدیریتی در ساختار خود تغییر و تحولاتی ایجاد نماید و به سمت توجه به پرورش استعدادهای متنوع برای تک تک دانش آموزان پیش برود.

آیزنز(۱۹۸۳) در مقاله ای با عنوان« نوع مدارسی که نیاز داریم»، مشکلات مدارس امروز را یادآور می شود و می گوید:« مدارس امروز تنها بر مهارت های خواندن و نوشتن و حساب کردن تأکید می ورزند، در حالی که این مهارت ها ذاتأ ارزش ندارند و از نظر تعلیم و تربیت تهی از فضیلت اند». ارزش مدارس در تربیت انسان فرهیخته نهفته است که متأسفانه در مدارس کمتر به آن توجه می شود و دانش آموزان هنوز از تجربه های مربوط به حیات ذهنی محروم اند. در چنین مدارسی وقتی انرژی کودکان و نوجوانان در کلیدی ترین سال های شکل گیری شخصیت شان به سمت رقابت فردی در زمینه افزایش دانسته ها سوق داده می شوند،کارتیمی را در جامعه آینده تخریب می کند.در این نوع مدارس دانش آموزان سال های سال برای ورود به یک دانشگاه خوب تلاش می کنند و شاید هیچگاه به این فکر نکنند که مثلاً توانایی بارزشان در حوزه دیگری باشد و بتوانند یک «هنرمند خبره»، یک « بازاریاب توانا»، یک « تکنسین ماهر»، و…بشوند.

در نظام های آموزشی پیشرفته، مهارت های اجتماعی- ارتباطی، عاطفی، مهارت های مربوط به توسعه خلاقیت و پرسشگری، مهارت های مربوط به زندگی مسالمت آمیز در دنیای پیچیده ی امروزی یا مهارت هایی چون ارتقای اعتماد به نفس و نشاط روحی، جایگاه خاصی دارند.

در عصر حاضر به دلیل توسعه تکنولوژی، دیگر دانستن ارزش چندانی ندارد، بلکه آنچه می تواند موجب موفقیت گردد، عبارت است از: مهارت خلاقیت، مهارت های ارتباطی، کارتیمی و مهارت ترکیب ایده های مختلف برای تولید ایده های جدید.

باید توجه کنیم که در قرن ۲۱، به تدریج مشاغل صنعتی و کشاورزی به ربات ها واگذار خواهند شد و رمز موفقیت در اکثر مشاغل قرن بیست و یکمی عبارت است از: « توسعه خلاقیت» و « مهارت های ارتباطی».

شش اصل برگرفته از نتایج پژوهش کارشناسان برجسته یونسکو جهت «توسعه خلاقیت» در مدارس عبارتند از:

  • تفکر خلاق می تواند از طریق تمامی موضوعات درسی، حوزه های برنامه درسی، و به ویژه به واسطه فعالیت های بین درسی پرورش یابد.
  • نحوه طراحی محیط یادگیری،چه محیط واقعی و چه محیط مجازی- اثر معنی داری بر خلاقیت دارد.
  • پرسش های باز پاسخ به دانش آموزان کمک می کنند، خلاقیت خود را از طریق به کاربستن، تجزیه و تحلیل، ارزشیابی، و ترکیب اطلاعات و دانشی که کسب کرده اند، گسترش دهند.
  • دانش آموزان زمانی خلاق تر می شوند که در فعالیت های معنی دار، چالش زا و عملی شرکت کنند؛ این فعالیت ها علاقه و تعهد آن ها را به بروز دادن اعمال و ایده های خلاق نیز افزایش می دهد.
  • فعالیت های گروهی و مشارکتی افزایش خلاقیت می شوند.
  • فناوری های آموزشی ارتباط و همکاری در گروه را میسر می سازند و دسترسی به اطلاعات و دانش خلق شده توسط سایر افراد یا گروه ها در داخل و خارج از مدرسه را برای دانش آموزان امکان پذیر می کنند.

سخن پایانی:سیاست گذاران ارشد، مدیران مدارس و معلمان و نیز همه شهروندان بپذیرند که انواع و اقسام مهارت ها وجود دارد. باید بپذیریم که مدارس اگر نخبه تولید می کنند، در حوزه های مختلف تولید کنند. از «نخبه هنری» گرفته تا «نخبه بیان و سخنوری»، « نخبه ارتباطات و تعامل اجتماعی»، «نخبه کارتیمی»، «نخبه خلاقیت و پرسشگری»، نخبه مهارت های شهروندی و …

منابع:

۱-بدری، رحیم و اسکندر فتحی، آذر (۱۳۸۶). مقایسه تأثیر آموزش مبتنی بر حل مسأله گروهی و آموزش سنتی بر تفکر انتقادی دانشجو معلمان. مجله مطالعات تربیتی و روان شناسی، دوره هشتم، شماره دوم.

۲- میرز، چت (۱۳۷۴). آموزش تفکر انتقادی. ترجمه خدایار ابیلی. انتشارات سمت. تهران.

برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

تازه های سایت

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی