امروز

سه شنبه, ۲۱ آذر , ۱۳۹۶

  ساعت

۱۹:۱۶ بعد از ظهر

سایز متن   /

روز ۱۴ آذر در همایش پیشگیری از ایدز شرکت کردم. راهکارهای اعلام شده شامل:
اطلاع رسانی
پیشگیری
تشخیص زودهنگام
درمان
حمایت از مبتلایان به ایدز/ HIV
با شعار:
سلامتی حقی برای همه
بود.

با شنیدن جدیدترین آمار توسط کارشناسان و اشاره ایشان به تغییر الگوی ابتلا از اعتیاد تزریقی به رابطه جنسی، پایین آمدن رده سنی از ۱۹ _ ۳۵ به ۱۵_ ۱۹ ساله ها و افزایش خطر ابتلا ازنظر جنسیتی که بطرف زنان رفته؛ دستانم یخ کرد!

انصافاً با استماع گزارش کارهای انجام شده در این زمینه، می توان گفت:
تمام نهادهای زیربط زحمات زیادی کشیده اند.
خطر را شناخته؛ راهکار را یافته و آمار و ارقام را درحد توان، ارائه می دهند.
اما…
مسئولان، کارشناسان، والدین، معلمان، مشاوران، مراقبان سلامت، مربیان و رابطان بهداشت با سدهای زیادی مواجه ند.
با توجه به فرهنگ سنتی جامعه و محدودیت هایی در زمینه اطلاع رسانی، چگونه می توانند به آموزشی کامل نائل آیند؟
با چه ترفندی می توانند این سدها را بشکنند و صریح و واضح به نوجوانی که سراسر وجودش کنجکاوی ست آموزش دهند؟

یادمان باشد دورزمانی استحمام، تحصیل، کتاب خوانی؛ واکسیناسیون، تماشای تلویزیون، رفتن به سینما و… یا گناه محسوب می شد یا ممنوع بود.
همواره پیشرفت علم و آگاهی با مقاومت روبرو بوده.
تصور کنیم؛ اگر به واکنش هایی از این دست بها می دادند؛ امروز دنیا در چه وضعیتی بود؟!

آیا زمان آن نرسیده که فرهنگسازی کنیم؟
آیا زمان تغییر شیوه های اطلاع رسانی و آموزش نرسیده؟

تا چه زمانی می توانیم در لفافه به نوجوان بگوییم “خودمراقبتی” کن!؟
هنگام بسط دادن معنای خودمراقبتی نرسیده؟
موعد کنارگذاشتن رودربایستی با نوجوانی که اطلاعات خود را از شبکه های اجتماعی و گروه همسالان “بطور نادرست” می گیرد و از این طریق مکرراً آسیب می بیند؛ نیست؟

آیا در دوره ای که والدین عدم توان و شرم بیان خطرات را دارند؛ آموزش و پرورش همگام با دیگر نهادهای متولی نباید پرچمدار اطلاع رسانی شفاف به نوجوانانِ در معرض خطر باشد؟
آیا زمان کم کردن محدودیت های آموزشی و صراحت بیان نرسیده؟

ناچاریم حرف بزنیم.
ناچاریم نترسیم.
ناچاریم اطلاع رسانی کنیم.

نمی توانیم زمان را از دست دهیم تا بعد مجبور شویم کاسه ی چه کنم؛ چه کنم دست بگیریم!

سوال این است:
چه کنیم و چگونه؟

فکر میکنم با توجه به نفوذ مراجع دینی و فرهنگ مذهبی جامعه، بهترین گزینه ورود علمای دین به این حیطه است.

به امید جامعه ای سالم…

برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

تازه های سایت

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی