امروز

دوشنبه, ۳ مهر , ۱۳۹۶

  ساعت

۰۲:۳۵ قبل از ظهر

سایز متن   /

ماراتن انتخاب وزیر و حواشی آن به نحو چندش‌آوری تفرقه‌انگیز بود؛ در دو ماه گذشته وضعیت اسفناکی را تجربه کردیم. ما تقریبا سر هر چیزی بی‌رحمانه به هم پریدیم و نشان دادیم اختلافات‌مان مدنی نیستند. هیچکس، دیگری را به رسمیت نشناخت و حقی برایش قایل  نشد. احترام؛ غایب اصلی این صحنه‌ها بود و شاید بتوان گفت سیاست‌ورزی ما دست کمی از جنگ نداشت انکار این حقیقت که امروزه اختلافات در میان ما تاحد غیرمعمول تشدید شده، کاری است غیر منطقی! برخی با تمثیل کوه یخی که قسمت اعظمش زیر آب پنهان است بر این باورند که اختلافات عمیق‌تر و ریشه‌دارتر از آنی است که این روزها شاهد آن بوده و هستیم. شاید ریشه این شکاف در یک اختلاف عمیق و ناپیداتر بین دو جهان شخصیتی و خودپنداری توهمی- تخاصمی نهفته است. این روزها، روزهای غریبی است؛ چیزهایی دارد مد می‌شود که چند سال بعد مایه مباهات کسی نیست. بعضی از ما به نفهمیدن‌مان می‌نازیم؛ انسان‌هایی شده‌ایم که قلم به دست داریم ولی در هاله‌ای از انواع مواد آرایشی که صورت‌مان را پوشانده (شما بخوانید ذهن‌مان را) لبخند می‌زنیم و می‌گوییم، من نمی‌فهمم!من نمی‌فهمم ولی عوضش احساس مسوولیت هم نمی‌کنم. در این اوضاع گاهی دلم برای زمانی تنگ می‌شود که بشود کمی راحتتر گفت و گو کرد. آیا بد نیست بعدها بفهمیم که در دورانی زندگی می‌کردیم که در آن نفهمیدن مایه مباهات بود با تمام این نکات مایوس‌کننده، ناامیدی کفر است و ما راهی به جز تداوم گفت‌وگو نداریم.  وزیر منتخب و تیم همراهش باید فضایی ایجاد کنند برای یک بحث جدی و عمومی، یافتن مبنای مشترک بین نظرات مختلف، تلاشی مضاعف را طلب می‌کند این تلاش مبارک بدون گفت‌وگو ممکن نیست، رکن کنشگری، مشارکت وگفت‌وگوست. چه با موافقان، چه با مخالفان وچه با هر کس دیگر ما دچار اختلال ارتباطی شده‌ایم؛ گوش‌های‌مان را برای شنیدن تقویت و صبوری را تجربه کنیم باشد که گره از مشکلی بگشاییم.

اعتماد

برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

تازه های سایت

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی